19 juli 2006

Wanneer iemand me 15 jaar geleden vroeg; beschrijf nu eens wat je denkt dat een gemiddelde dag uit je leven zal zijn over 15 jaar?

Dan had ik gezegd; tegen die tijd ben ik getrouwd. Ik heb dan een leuke parttime baan en ik heb een of meerdere kindjes. Een gemiddelde dag over 15 jaar ziet er dan hopelijk als volgt uit; het is zomer, net zo warm als nu. Ik heb mn vrije dag en ga met mijn kindje, ga er even uit van eentje nog, naar het zwembad. Ik heb zo’n echte mamafiets met zo’n leuk kinderzitje met windscherm zodat de wind niet in het gezichtje komt. Al fietsend wapperen de krulletjes van mijn kindje op terwijl die babbelt van plezier om het uitstapje. Eenmaal in het zwembad is het een drukke boel met kindjes en mama’s en gaan we op in het geheel van water, gillen en spetteren. Thuisgekomen gaat ons kindje moe en met rode wangetjes na de boterham lekker naar bed en ik ruim wat op in de woonkamer van onze eensgezinswoning. Daarna ga ik lekker een tijdschrift lezen in onze gezellige achtertuin -met schommel natuurlijk-.

Na een tijdje hoor ik van boven een stemmetje: maaaa-maaa! We spelen en lachen nog wat in de tuin en daarna komt mijn man thuis. Die gaat in de tuin zitten spelen met de kleine terwijl ik het eten klaar ga maken.

Een heerlijk burgerlijk verhaaltje van ik denk honderden gemiddelde vrouwen in Nederland, maar dit was wel mijn toekomstbeeld, EN de dag zoals hij er afgelopen dinsdag uitzag

Omdat de katjes het afgelopen jaar toch hebben moeten inboeten op aandacht, ging ik ze laatst weer eens even lekker verwennen. Lekker voer gekocht, lekkere snoepjes en wat nieuwe nepmuisjes. Dit werd in dankbaarheid ontvangen! Dinsdagavond hoor ik achter me Bailey weer lekker tekeer gaan met zo’n muisje….totdat ik ineens een alarmerend piepiepieeeeeeeeppp! hoorde. Niks speelgoedmuis, onze kat kwam meteen maar met het echte werk binnen, een jong musje! Nou is Bailey een echte jager en die doodt zn prooi meteen door de nek te breken (in tegenstelling tot martelaaar Whiskey die alleen maar speelt) dus ik dacht dat het gedaan was met het musje en wilde alleen kat met mus zo snel mogelijk de tuin uitjagen. Maar daar stak mijn wederhelft een stokje voor!
Hij redde het gewonde musje uit de klauwen van de kat, maakte een hamsterkooitje schoon en kalmeerde het diertje en gaf het met een lepeltje zachte Brinta. De volgende dag werd het beesje door hemzelf afgeleverd bij de dierenkliniek die het verder gaan verzorgen en voeren totdat het sterk genoeg is om het zelf te kunnen. Dit leverde hem -behalve een e-mailtje met de complimenten van de dierenbescherming- een echtgenote op die met liefde het tafereel had gadegeslagen!