29 januari 2007

Vorige week was mijn naamgenoot op visite. De hele dag vloog al kletsend voorbij, het zal wel aan de naam liggen.

Mijn naamgenoot werkt bij jeugdzorg en sprak laats met een buitenlandse vrouw die nogal problemen had met haar puber. Vanwege haar sterke accent had ze het dus steeds over haar ‘poeper’ ipv puber! Blijf dan als professional maar eens serieus als iemand blijft herhalen dat haar poeper echt niet doet wat de bedoeling is (dus zat mijn naamgenoot daar met samengeknepen billen te denken; iklachniet iklachniet iklachniet!!!!!)

Het deed me denken aan dit filmpje (klik maar gewoon op het bovenste filmpje in de link):

http://www.youtube.com/results?search_query=boemerang

28 januari 2007

Zie voor deel 1 (verhaal en foto’s) de log van Krista. Nu we later elkaar mailden blijken de beide dames de rest van de dag hetzelfde te hebben doorgebracht na thuiskomst van speeltuin Ballorig; eerst een half uur in bed alle pret herbeleefd en luidkeels aan het zingen en babbelen, om daarna als een blok voor de rest van de middag in diepe slaap te liggen!
‘Nennie’ en ons ukje vonden het zeker voor herhaling vatbaar (en wij ook hoor!).

27 januari 2007

Jaal aan, sjas aan, sjaajse aan. Brrrrr!

Tappetappe ooto!

Ooottoooo broemmmm.

Hajooo! Beebie Jujje aaiiii.

Etuh, toetjuh, toese papa, tatte poete, dadag!

Savonds sta ik aan de deur van haar slaapkamer te luisteren. Ons mopje verwerkt voor zichzelf de dag en vertelt in haar eigen taaltje tegen haar knuffels wat ze allemaal heeft meegemaakt. Nog maar anderhalf jaar oud en ik kan volgen wat ze zegt in dr eigen brabbeltaaltje.

Jonna doe je jas aan? Sjaal aan en laarzen aan. Het is koud buiten. We gaan met de auto naar een baby, naar Jurre.

Vind je Jurre lief?

We gaat eten, nog een toetje, douchen met papa, tanden poetsen en dan lekker naar bed, welterusten!

23 januari 2007

18 januari 2007

…..MET JE EERSTE VERJAARDAG! EN EEN HELE FIJNE DAG!

14 januari 2007

Als ik negatieve stukken in de krant lees over de kwaliteit van zorg in Nederland en de behandeling van patienten denk ik vaak, ach dat zijn de excessen, over het algemeen is de kwaliteit van zorg toch goed in Nederland. Door twee ervaringen vlak achter elkaar deze week, ben ik toch wat minder overtuigd geworden.

Zoals een gedeelte van mijn lezers wel weet had ik pasgeleden een nieronderzoek. De arts die de echo maakte vertelde me dat het niet is vooruitgegaan. Maar het positieve nieuws: ook niet achteruit gegaan. Ik moest het als chronisch gaan beschouwen, maar ach met een stabiele situatie geeft dit niks en kan ik er wel 100 mee worden. Niks aan te doen, alles zo laten en afgesloten.
Ach dat klonk positief genoeg voor mij, dit is gewoon de nieuwe situatie, klaar. De afspraak met mn eigen arts had ik om laten zetten in een bel-afspraak, scheelt weer snipper uren. De arts belde me op en vroeg me waarom ik dat nu had gedaan, ik heb hem dus verteld dat ik alles al wist en legde hem dat uit.
Nou die &*&)&*!! van een echo-arts had zn mond dus moeten houden, want nu het niet vooruit is gegaan heb ik risico tot uitval van mn nier en lig ik as dinsdag al onder de scan om de situatie te beoordelen en verdere stappen af te spreken. Omdat ik door de echoarts al gerustgesteld was, schrok ik daar behoorlijk van. Wat een sukkel! (wat mijn eigen arts ook vond, al kon hij dat niet letterlijk zeggen, dat merkte ik wel aan hem).

Een dag later op mn werk belde een verontruste moeder van een 20-jarige jongen me op. Hij verbleef op een afdeling van een psychiatrisch ziekenhuis maar was genoeg opgeknapt om door te stromen naar een begeleid wonen project. (een woning waarin je in een groep woont met continu een socio therapeut in de buurt). Hiervoor is een wachtlijst dus hij was nog niet aan de beurt. Twee dagen na de conclusie van het ziekenhuis dat hij voldoende hersteld was, hebben ze hem teruggestuurd naar zijn studentenkamer! Waar het nu dus fout gaat. (goh…) Hij had vrijwel geen medicijnen meer nodig maar omdat hij het – zoals ze zeggen-, ‘een beetje lastig vind’ op zn kamer, hebben ze hem maar weer volgestopt. “mevrouw wat zeurt u nou, hij slaapt tenminste weer!”.

Snap je dat nou? Ik zelf ben de zorg/hulpverlening ingegaan omdat ik echt de intentie heb mensen te helpen, ik vraag me af wat de motivatie van bovenstaande mensen is geweest!

7 januari 2007

Jammer he, dat zo’n weekend altijd veels te kort duurt? Wij hebben een lekker lui weekend gehad, uitslapen, beetje wandelen, en onze uk heeft zich aan dr tafeltje heerlijk vermaakt met haar nieuwe hobby; tehteh! Oftewel: tekenen! (nu nog leren niet te kwijlen tegelijkertijd! )
Voor iedereen die weer aan de slag moet: werkze deze week!

4 januari 2007

…geraden door Krista!

(ps helpdeskplaatje was geplaatst door mijn ‘personal helpdesk’; blips, want ik had weer plaatjes-plaats-problemen! ) Thanx blips!

Moppie aan d’r Taakol, ook wel Kaakol genoemd! LOL

Vandaag heb ik voor onze meid een “Taakol” gekocht zoals zij het noemt, en ze vindt het echt geweldig!

Waar is ons mopje blij mee?

(Met de helpdesk natuurlijk)

1 januari 2007

Vanmorgen zijn we op visite geweest bij Lars, geboren op 17 januari en het broertje van Max.

Wat een prachtig kereltje, zo mooi, zo klein, hoewel ons hummeltje nog maar anderhalf jaar geleden ook zo klein was, is dat nu alweer onvoorstelbaar. Kleine Max, die bijna twee is, was zichtbaar trots op zn iniminie broertje.
We kwamen met een aantal mensen tegelijk, maar de meesten hadden geen tijd voor een kraamkadootje dus moest (mocht dus, hahaha…) ik deze taak op me nemen. Ik had heerlijk geshopt en allemaal leuke kleertjes en speeltjes gekocht en heb van de week savonds een luiertaart in elkaar geknutseld. Gelukkig viel alles goed in de smaak!

taart luier blij feest joepie leuk vrolijk mooi lief
taart luier blij feest joepie leuk vrolijk mooi lief
taart luier blij feest joepie leuk vrolijk mooi lief