26 juni 2008

Je kwam in ons leven vlak voor kerst 2000. Inmiddels heb je twee verhuizingen en de komst van twee kinderen meegemaakt.

Onze oudste was al snel gek op jou, net als wij natuurlijk.

Eigenlijk merkte ik al ruim een jaar dat het niet zo goed meer met je ging. Er was niks aan te doen helaas.

Toch hebben we je nog meeverhuisd de laatste keer, ik wilde je nog niet kwijt.

Je ging wat mankeren aan 1 pootje, toch bleef je bewonderenswaardig stabiel met drie pootjes!

Omdat ik je had gehad van een dierbare vriendin vond ik het moeilijk om afstand van je te doen.

Mijn wederhelft had al eerder gezegd dat je echt oud en op bent en nu moet ik er ook aan, je kan niet meer en we moeten je laten gaan.

Bedankt voor alle momenten plezier die we door jou hebben beleefd!

Martine Z. uit H, bedankt voor je kerstkadootje uit 2000, we hebben er bijna 8 jaar van kunnen genieten!!!

Dag koeie-tost-ijzer!!!