14 januari 2009

Het eerste deel uitspraken in 2009! Het zal niet lang meer duren voordat er nog veel meer uitspraken zullen volgen omdat ik die van onze jongste er dan bij kan zetten. Nu al zegt hij uit-uit op het moment dat ik hem naar bed breng en zijn alle hondjes, geitjes, hertjes en andere dieren die we tijdens het wandelen tegenkomen allemaal poes!

Ik denk dus dat Jarne de logica van zijn zusje heeft

 

Verder hebben ook wij natuurlijk van het mooie winterweer genoten.

Als we wandelden door de sneeuw zei Jonna: mama de sneeuw kreukelt onder mijn schoenen!

 

Op de tafel stonden nog oude waxinelichtjes die op waren: mama zijn deze kaarsjes uitgelucht?

 

We moeten ‘s ochtends weg en Jonna is aan het treuzelen. Ik vraag haar of ze haar schoenen nu al aan heeft, ze kijkt op en zegt: wat is dat nu voor een vraag!

 

Als Jonna naar bed gaat, lezen we altijd nog een verhaaltje en kletsen en kroelen we daarna nog even samen op haar bed. Op een avond pakt ze mijn gezicht ineens vast en zegt met haar liefste stem: en altijd blijven lachen! Een andere avond op hetzelfde moment zegt ze: en bedankt voor de kerstkaart!

 

Verder is ze al erg bezig met haar nieuwe school waar ze straks naar toe gaat als ze een groot kindje van vier jaar is. Vaste prik als we het daarover hebben: en daar zitten geen kindjes die afpakken he mama? (al leg ik 100 keer uit dat dat wel zo is….)

11 januari 2009

Ook in Werkendam zijn alle wateren goed dichtgevroren natuurlijk. Alle kinderen spelen en schaatsen er dan ook heerlijk op in hun vrije tijd. Op loopafstand van ons huis ligt een gezellig wiel waar het steeds een drukte van belang is.  Op woensdagmiddag kun je in dit normaal zo rustige straatje niet eens meer parkeren!

Dus na vandaag heel rustig aan te hebben gedaan, togen we smiddags met zijn viertjes nog even gezellig naar het water….ehhh ijs dus!

Waar ons weer duidelijk werd dat het vandaag Zondag is, en al hadden we genoeg gerust, De Zondag is een Rustdag (met hoofdletter!) en we wonen wel in Werkendam natuurlijk!

Hieronder dus in beeld onze ijspret vandaag hahahahaha!

8 januari 2009

De ochtend begon rond een uur of negen, nadat onze birthdayboy zonder late en nachtvoeding heerlijk had geslapen (een kadootje voor papa en mama dus! )

Snel met zijn viertjes in pyama naar beneden, waar alle slingers en ballonnen uiteraard al klaar hingen. Jarne was erg onder de indruk, er kon geen lachje af en hij keek alleen maar rond en nog eens rond, zijn mondje tuitend ohhhhh ohhhhh!!!!

Snel het eerste kado uitpakken, een groot blauw kado stond midden op de grond (foto laat alleen meer rug van Jonna zien dan kado dus die slaan we hier maar over ). Wederom een hoop ohhhhhhhhh toen hij zijn hobbelpaard zag! Hij wilde er meteen in en snapte het principe. Toen begon het tooch wel te dagen dat dit een heel bijzondere dag zou worden…hiep hiep….hoeraaaaaa!!!!

 Daarna het pakje van opa en oma Amerika uitpakken, wouwwww een elmo/cookiemonster speelbal en een echt Nike trainingspak!

De rest van de dag kon Jarne alleen maar lachen en kletsen. Kiekeboe spelen met zijn handjes voor zijn ogen en heeel veel keer hoeraaaaa roepen met zijn handjes in de lucht. Of er nu iemand keek of niet! J

Slapen hoorde er vandaag niet bij, toen de jarige job in bedje lag voor zijn middagdutje hoorde hij dat er weer visite kwam en heeft net zo hard geroepen tot hij er weer uit mocht. Op mijn verjaardag is er geen tijd voor dutjes hoor!

Op zijn nieuwe Cars loopwagen van opa en oma.

 

Jonna hielp uiteraard mee met alle pakjes openmaken en vond alle kadootjes net zo mooi als Jarne. Ze hebben vandaag dan ook al veel gespeeld!

Toen was het tijd voor de taart. Jarne is van het principe: als het niet in mijn mond gestopt word, is het niet te eten. Dus volgens verwachting at hij het niet zelf op. Maar ach, mama was allang blij dat de speciale koemelkvrije taart na drie mislukte pogingen eindelijk gelukt was!

 

Aan het eind van de middag toen alle visite weg was, toch nog maar even een flinke dut gedaan. Wat een geluk, daarna was jarige Jarne weer zo fit dat hij mocht opblijven tot hij alle visite ‘s avonds ook had gezien!

Na nog heel veel leuke kadootjes, heel veel ohhhh en hoera roepen, was het dan om half negen echt tijd om te gaan slapen. Moe en voldaan ging hij, terwijl hij nog in zijn handjes klapte van de schik, naar zijn bedje!

Een heerlijke dag dus, waarop onze jarige jongen ontzettend genoten heeft!

7 januari 2009

Onze kleine grote vent is alweer 1 jaar! De tijd dat hij in mijn buik zat herleeft weer helemaal en is eigenlijk nog zo kort geleden. Maar als je toch eens ziet wat we allemaal al meegemaakt hebben met hem, wat hij al geleerd heeft, hoe groot en wijs hij alweer wordt! Ja, een echte kleine grote vent dus!

1 januari 2009