16 augustus 2009

 Wat een weekend hebben we gehad zeg. Eentje met pech en geluk. Zaterdag zou mijn wederhelft met een  vriend alle ruiten aan de voorkant gaan vervangen door dubbel glas. De helpende vriend zou er om half acht zijn dus GJ was vroeg zijn bed uit om vast de eerste ramen te verwijderen, dan zouden ze vlot door kunnen gaan. Inmiddels waren de eerste ruiten eruit en liep het tegen half negen…Maar even bellen dan….voicemail… En meer dan dat zouden we de rest van de dag ook niet te pakken krijgen…

Tegen 12 uur konden we wel met zekerheid stellen dat hij het dus mooi vergeten was, balen zeg. (zacht uitgedrukt…) Te meer omdat we dus echt de stelblokjes voor onder de ramen nodig hadden, zonder konden de nieuwe ruiten er niet in! De bouwmarkten al afgebeld maar die hebben zoiets niet. Na een tip heb ik gegoogled op de plaatselijke glaszetters en vond ik het privetelefoonnummer van iemand bij ons in het dorp. Na hem thuis (op zijn vrije dag..) gebeld te hebben en de situatie uitgelegd te hebben, stond hij vijf minuten later voor de deur, met de benodigde blokjes, wat reserveblokjes en nog wat professioneel advies. Hij wilde hier absoluut geen vergoeding voor hebben.

Nou, waar vind je dat nou nog, dat iemand zomaar iets over heeft voor een ander die

die niet eens kent!? Het maakte onze dag weer goed! J

 

Vandaag weer zo’n gevalletje van pech-geluk. We waren al tijden op zoek naar een mooie tv-kast. Maar die moest nogal aan wat eisen voldoen: niet te duur, koloniale uitstraling, niet te ver weg, niet te klein… En die combinatie leek wel onvindbaar! Tot afgelopen week op marktplaats: perfecte kleur (zelfde als de bank), mooie uitstraling, niet te ver weg en na wat heen en weer gemail bleek het de perfecte maat voor onze tv te zijn en konden we hem nog betalen ook!

Vandaag ging ik hem meteen halen en eenmaal aangekomen wist ik: dit is hem! En werd er helemaal blij van. Dat werd een stuk minder toen  bleek dat hij met geen mogelijkheid in de auto paste… Er was nog een bieder voor hetzelfde bedrag dus sja dan moest die maar zoveel geluk hebben. De mevrouw die hem aan me verkocht wilde nog wel even kijken of hij in haar auto paste. Na ook dat geprobeerd te hebben, bleek dat dat ook niet ging en hield het op…

Totdat deze hulpvaardige mevrouw een hulpvaardige buurman inschakelde! Met zijn aanhanger gekoppeld aan haar auto reed ze achter mij aan, en heeft ze het kastje naar ons huis gebracht! Nou…vind je dat nu niet ongelofelijk!? Zo aardig, voor iemand die je helemaal niet kent, het was voor haar heen en weer toch wel anderhalf uur rijden! Het kastje staat zo mooi, echt voor ons huis gemaakt en de tv past erin alsof het kastje erom heen gebouwd is, super gewoon!

 

(Uiteraard wilde ik een foto plaatsen, maar toen ik net de camera pakte, bleek hij niet meer te werken!… (er zit zand tussen de lens) Pech en geluk volgen elkaar hier op dus ik verwacht straks de Lotto te winnen ofzo zodat ik een nieuw fototoestel kan kopen hahahaha….)

 

Bram de glaszetter en Anita (+echtgenoot en buurman) uit Tilburg BEDANKT jullie gaven ons weekend een gouden randje!!!!

14 augustus 2009

Het is de laatste tijd weer druk in huize Werkencity. We willen graag het vakantiegevoel er een beetje in houden, dus naast werken, huishouden en klussen zijn we af en toe nog lekker op stap gegaan met de kids. Een middagje winkelen of lekker zwemmen en natuurlijk naar Stellendam en Strijen!

Ik hoop snel ook weer wat foto’s te plaatsen! Maar ondertussen ben ik ook bezig de pc aan het opschonen, tegeltjes en kaarten te ontwerpen (want ook die business loopt erg goed!), sport ik af en toe nog en heb ik zoals gewoonlijk weer veels te weinig aan die 24 uur in een dag! J

 

Daarom weer even als leuke vulling voor het weekend weer wat leuke uitspattingen van de kids!

 

Jonna plukt een madeliefje en geeft er eentje aan mij. Ik pluk de blaadjes eraf en doe haar voor: hij houdt van me – hij houdt niet van me – hij houdt van me… etc.

Een dag later plukt Jonna weer een madeliefje en ‘doet mij na’: ik hou niet van je – ik hou niet van je – ik hou niet van je….

 

Jarne heeft honger en wil een stukje vlees in zijn mond doen terwijl daar nog aardappel in zit. Ik hou hem tegen en zeg: Nee eerst je mondje leeg! Hij kijkt me met een grijns aan, spuugt zijn aardappel uit en begint met smaak aan zijn vlees. Sja hij deed wel wat ik vroeg!

 

Jonna is dr schoentjes kwijt en ik zeg dat ze volgens mij bij haar schoolbord staan. Ze zegt verontwaardigd dat ze helemaal geen schoolbord heeft! Dus ik vraag wat er dan in de hoek van haar slaapkamer staat. Nou…dat is een thuisbord mama!!

 

Ik ben al een tijdje aan het bedenken hoe ik de overige lege plekken aan de muur wil vullen. Alleen foto’s is ook een beetje saai dus ik dacht aan iets van kunst of een muurschildering. Jarne heeft me hierbij geholpen door de muur van de gang te voorzien van een potloodtekening! (Deze actie verdiende eigenlijk een apart logje maar ik ben vergeten een foto te maken voordat ik het schoonmaakte… )

 

 

 

 

 

 

( I know I blog not so much as I want, but 24 hours in a day are to less for me! I hope I’ll place some great pictures soon. So a little update of funny things f the kids. I have learned Jonna to pull the leafs from a flower: he loves me – he loves me not – he loves me… etc. The next day I see her pulling leaves from a daisy: I don’t love you– I don’t love you – I don’t love you….

Jarne wants to put some meat in his mouth but he is still chewing on some potato. So I say: first your mount has to be empty! He smiles at me spits out the potato and starts with his meat. Well…he did listen to what I told him… J

Oh and he starts to like making drawings etc! He had made a drawing for us last week……on the wall of the hall!!!…..)